Damarên te dirêjin mîna

Dara şengebî liber çema

Gihîştî mêjûyê dîroka

Mirovahiyê li her dera

Joriya Zemînê te çiya

Çayê Pozbilind ta ezmana

Kumik sipiye mîna Mela

Kember hişîne weke Kewa

Çem û kanî li her devera

Dehl û daristan, li her wara

Buhişta li navbera Çiya

Cineta dinyayê va dera

* * * *

Çiqas digerîme li nav dar

Demek dirêj boriye biger

Çavê min westîn, çûne jiber

Hêviya dîtina te buhar

Lê nema tu dihatî bi xêr

Ji dest wa dijminê xwînxwar

Welat ma buhişta bê buhar

Bi ser te de gule tênexar

* * * *

Ji guleyên mişt bi bayê jar

Dikuje kal û jin tevî zar

Berbad dike keriyên koçer

Tev zevî û bistanê cotyar

Di civîne eylo û laşxwar

Ser laş û berata li beyar

Dişewitîne çiya û dar

Dikelîne kanî û rûbar

* * * *

Ji çiya derkete pêt û ar

Pijak avêt ser dijminê har

Tihna xwe dabûyî hemî war

Cîhan tev pê bibûyî guhdar

Gotibûn; na .. na nîne ew der

Di ferhengê de nîne ew kîşwar

Di nexşê de tune xaknîgar

Bi navê Kurdistana hejar

* * * *

Nîne ew çiyaên berfbar

Tuneye banî û newalên kûr

Windabûne ew herdû rûbar

Dicle û ferat, tevî bajar

Mîna xaka cotyarê bêpar

Bûye wa zemînê mişkan xwar

Weke axa û begên zordar

Belê zemînê Kurdan mişk xwar