|
|||
|
Bêjin Hewlêr Bela Negirî ! 
Bêwar Ibrahîm Li ber bejna cenabê Barzaniyê nemir hêsir difûrin û xwîn dikele , li dirêjahiya 25 salan roj mîna libên tizbiyê bi dûv hevdûve xwe berdidin , gelek boyer û rodanên wêrek û newêrek li hember hev rawestiyan , gelek gazinên sor û şêrîn di cogên kûr de şerê hevkirin , lê piştî 25 salan û bi taybetî ji destpêka sala 2000 ê ve , boyera ku hinavê her Kurdperwerekî hejand , bobelata Hewlêr a paytexta Kurdistanê bû di yekê sibata de sibeha cejna qurbana reş , di vê boyerê de gelek şêr û mêr ku rêbaza Barzaniyê nemir ji wan re nameyek muqedes bû şehîd ketin wek Samî Ebdurheman , Şewket Şêx yezdîn , Seed Ebdulla û Mihdî Xoşnaw , karwanên van şehîdên pîroz dest vala bi ser Barzaniyê nemir de neçûn , ala Kurdistana azad xistin destê rastê û nûçeya ketina rêjîma Beis li Iriaqê xistin destê çepê de ,raste hêsrên kak Mesûd Barzanî û kak Neçîrvan Barzanî û hêsrên tev Kurdên dilsoz û wefadar di nav tilîyên destên van şehîdên nemir re de diherikîn ... lê her dilopek ji van hêsran mizgîniya xêrê li ber lingê Barzaniyê nemir danîn û bi yek dengî gotin : Bêjin Hewlêr Bêjin Hewlêr * * * Bêjin HewlêrBela negrî ... Erê raste ew Xwezîyên xwekujiyê Li ser sînga wê Peqandin ... Gelek kezîyên reş û sor û zer Ji qurm ve jêkirin ...; Gelek diranên tûj Ji şikefta dev hilpekeandin ; Kaniyên xwînê di Sikak û kolanên Wijdanên reş û mejîyên genî de Bi destên terorîstên Xab , xedir û xiyanetê Di nav mij û tozê de herikandin ... Lê Hewlêr nehejiya ... Ew pir û peravên Navtêdanan û xwepêşandanên Duhok û Silêmaniyê û tev Kurdên li ser goka zemîne .. , Ew xencera Barzaniyê nemire , Ku li ser hustê Çaldêran û Cezair Hatiye danîn ..., Ew hêsir , xwêdan û peyvên Ku di lûlikên tivingên Pêşmergên qehreman de Dibin gulle û Di şûna her gullyekê de Termekî şehîdaye ku Canê xwe daye ji bo Felat û azadiyê ... * * * Bêjin HewlêrBela negrî ... Bela dilê wê ji Birayên wê yên musulman nemîne !! Bela dilê wê ji der û cîranan nemîne !! Tu berjewendî û têkiliyên wan Bi rijandina xwîna tahir nîne !! Kezeba dayik û bavan , Dost û yaran Ne bi destê wan hatin Qelaştin û sotain ...!! Bela dilê wê Ji ol û oldarên Islamê nemîne ; Ne valane ji dilopên hêsr û xwîna Welatên ber serjêkirinê re !! Bela dilê wê ji Camiya Ezher a şerîf nemîne !! Ne valaye ji miletan re !! ( Welîme Lîaşab Elbehir ) û ( Wesaya fî Işq Elnîsa ) ... Şerefa wê li erdê xistine , Îro ketiye ser û berê Tolhildana namûs û şerefê ...; Ji xwe Camiya Zeytûnê Xwe ji şeref û namûsê bêrî kiriye , Sîng û berên zeriyan dike Textên reş û bi dîwaran ve dadileqîne ..; Tew camiya Emewî Xwe keroke dike dengnake , Ew hêlîna kevokaye û Haj û bajê wê Ji kevokên serjêkirî nîne ...; Na..na bela qet dilê wê Ji der û cîranan nemîne .. * * * Bêjin HewlêrBela negrî ... Ew qublegeha pêximberên Kurdayetiyê ye ..; Gotin : Berxwedan jiyane ; Ew nizanin ku Jiyan berxwedane û Hewlêr vîn û jiyane , Pêşmerge û çiyane , Gula welatê rojêye ...; Çiyayên Kurdistanê Ji Zaxoka Behdînan Ta bi Xaniqîna Soran Dibêjin : Bela Hewlêr negrî ... Ew warê sinbil û sembolaye ; Paytexta dîroka resen û windaye ; Ew YÛSIV ê pêxmbere , Ku birayên wî bi xapandinê Ew xistin çala mirinê , Lê YÛSIV nemir Ew bi sebrê bûye melekê Misrê , Û Hewlêr namire ... Ew paytexta rojê ye , Wê yazde kewkeb û der û cîran Jê re herin sicûdê ...; Bêjin Hewlêr Bela negrî ... Ew buhuşt û gulîstane ... Paytexta Kurd û Kurdistane . |